یک دوست آذری

یه دوستی داشتم بنام آقای ... از آن ترکهای صاف و ساده اصیل و خیلی دوست داشتنی و شریف. نمیدونم چرا نخواستم اسمشو بذارم شاید بعضی از شما هم بشناسیدش. با هم در دبیرستان دانشگاه قبل از انقلاب درس میدادیم لهجه‌اش بشدت ترکی بود و اشکال دیگه‌ای هم داشت که خیلی از حرفهاش نامفهوم میشد. ولی نمیدونم چطور درس میداد که همه دانش‌آموزها میخواستنش و ازش تعریف میکردن. چند سال رابطه‌ام باهاش قطع بود یه روزی دخترم سال آخر دبیرستان گفت یه معلم خصوصی هست که خیلی خوب درس میده ولی باید از یکسال قبل ازش نوبت میگرفتیم گفتم اسمش چیه گفت فلانی گفتم همون که ترکه گفت آره گفتم میشناسمش آدرسش رو پیدا کردم و رفتم پیشش و دیدم خودشه. بعد دخترم میگفت حداقل پنجاه درصد حرفهاش رو نمیفهمم ولی خیلی خوب درس میده. حالا شما مجسم کنید اگه همه حرفهاش رو میفهموند دیگه چه معلمی میشد. خیلی از معلم‌های خودم و شاید شما هم لهجه ترکی داشتن و اشکالی پیش نیومد.
حالا من در تعجبم از این روشی که آموزش و پرورش برای استخدام معلمها گذاشته. از طرف دیگه تو اروپا شاید کمتر ولی توی آمریکا لهجه‌ها فکر کنم خیلی متفاوت باشه. مثلاً شما ترجیح میدید که لهجه معلم بچه‌هاتون مثل اوباما باشه یا ترامپ البته من به شخصیتشون کاری ندارم فقط لهجه. شایدم من اشتباه میکنم و لهجه ترامپ هم هیچ اشکالی نداره. یه ذره جلوتر برم بعضی وقتها دیدم توی تلویزیونهای انگلیسی زبان حرفهای بعضی هندی ها که خیلی روان هم انگلیسی صحبت میکنن رو زیر نویس انگلیسی میکنن. نظرتون راجع به این چیه. من اصلاً قصد توجیه ندارم صرفاً سوالی برام پیش اومده بخدا فقط همین.