BIJANTALEBZADEH

 مادرم زاده تبریز بود  و تا زمانی که در سن ۱۷ سالگی با پدرم ازدواج کرد در تبریز رشد کرد .  مادرم در یک محیط روشنی بزرگ شد و در اواخر کلاس هفتم یا هشتم زندگی زنایوشی پیشه کرد و با پدرم که افسر ارتش شده بود و مردی با انضباط بود ازدواج کرد. از تبریز کنده شد و همراه پدر هر جایی که ماموریتی برای پدر پیش میامد عازم ان شهر میشد . آبادان, کرمانشاه , خرم اباد همدان و بالاخره تهران شهری شد که در آنجا ساکن شدند . خانواده مادرم ۶ نفر بودند که سه خواهر و یک برادر فرزندان این خوانواده بودند . پدر خوانواده عباس و مادر نامش گوهر بود . مادرم اشرف و خواهرانش اکرم و اعظم به همراه پرویز این خوانواده را تشکیل میدادند . مادرم فرزند بزرگ این خوانواده بود . مادرم در سال ۱۳۱۱در تبریز به دنیا آمد ولی همانطور که ذکر شد بعد از ازدواج با پدرم در سال ۱۳۲۸ از تبریز دور شد و درسال ۱۳۳۶ در تهران مستقر گردید .در سلهای بین  ۱۳۳۶ تا انقلاب نکبت بآر در سال ۱۳۵۷ دو بار هر کدام ۲ سال در ترکیه به عنوان دیپلمات زندگی کردند . پدرم افسر وابسته نظامی در سنتو بودند . در سال ۱۳۵۶به آمریکا مهاجرت کرد و در شه...

 از خواب پا میشدم و خودمو به اداره میرسوندم و کتاب حضور و غیاب را امضا میکردم و از در عقب جیم میشدم و بعد از گرفتن پول از حسابم در بانک روانه جمشید میشدم و بعد از خرید مواد به حمام میرفتم و یک نمره خصوصی میگرفتم و مشقول کشیدن میشدم و طرفهای ظهر به اداره برمیگشتم .این کار یک سال طول کشید که مجبور شدم برای دور ماندن از تهران عازم لوس آنجلس شدم .برای اینکه خماری نداشته باشم شربت شیره درست کردم و با خودم آوردم و شروع به ترک کردم .اول بی حساب میخوردم ولی یواش یواش برای هر قاشق که میخوردم یک قاشق آب میریختم . با آین که میکشیدم از مشروب خوردن هم کنار نبودم و کم کم فقط مشروب میخوردم که خسرو محبی و حسین نشاط را در سن دیگو پیدا کردم و کوکایین را برای اولین بار با هرویین مخلوط کردم و به رگ زدم .این مخلوط را اسپید بال میگفتند که ان ها را توی نایلن بادکنک میپیچیدند و میفروختند .کار من شده بود رانندگی بین لوس آنجلس و سن دیگو که آخر بیشتر در سن دیگو ماندنی شدم . یک سال گذشت که در سن دیگو گرفتاری پیش آمد حسین و خسرو دیپرت شدند و من هم به لوس آنجلس برگشتم . پام از سن دیگو کشیده شد و بیشتر لوس آنجلس...