BIJANTALEBZADEH

امروز به فکرم رسید که من هم چند کلمه در مورد آقای سبحانی که بسیار به ایشان ارادت دارم صحبت بکنم . بزرگترین موردی که موجب ارادت بیشتر من شد سبک برخورد اجتمایی این جناب بزرگوار بود . بنده خود را در کنار ایشان مانند یک رفیق هم سن و همدوره میدیدم تا یک پدر و یا یک بزرگ خانواده . ایشان هم از کنار ما رفتند تا کم کم دفتر آخرین های نسل پدری همه ما بسته شود . افسوس که این دوره میبایست در غربت بسته شود ولی به هر حال از این بابت باید صبور بود و منتظر بود به زمانی که کشور ما از این دوران نه خواسته بیرون بیاید و ایم توری باشد که آزادی و آرامش بر ملت ما سایه بیاندازد .  شخصیت اجتمایی و دو ستانه او در دوران خدمت در مجلس شورای ملی او را مجبور کرده بود که با افراد بیشمار در ارتباط باشد و ادامه ان هم در دوران تبعید ناخواسته در آمریکا به وجود آمد و او را همواره محبوب اطرافیان خود مینمود .  بنده در این مدت ۴۰ سالی که در این کشور هستم به ترتیب شاهد از دست دادن بزرگان اطراف خؤدم هستم که میدانم زمانی نوبت خودم هم خواهد رسید که ای کاش من هم در ان زمان از خود از خود خاطره خوبی باقی گذاشته باشم ....